Bar, (pot. knajpa) jest to lokal gastronomiczny, w którym konsumuje się zamówione wcześniej napoje alkoholowe, głównie piwa oraz drinki i wódkę. Większość bar jako popularne miejsce spotkań i zabaw towarzyskich otwierana jest późnym wieczorem i zamykana w godzinach wczesnoporannych, niektóre czynne są już od godzin przedpołudniowych. Zamówienie polega na prostym wyborze napojów, lub proponowanym przez fachową obsługę (barmana) w zależności od mody lub upodobań. Bar może być również popularnym miejscem do spotkania w czasie wyjścia do miasta w ciągu dnia. Wiele bar w godzinach nocnych zamienia się dla gości w kluby muzyczne, modne dyskoteki lub miejsca innych rozrywek jak gry bilardowe czy dart.
Bar to również część lokalu gastronomicznego, np. restauracji czy pubu, przy którym serwuje się napoje alkoholowe. Jest otoczony najczęściej kontuarem, oddzielającym bar od reszty sali.
bar na plaży
bar na plaży
Inne znaczenie i funkcje społeczne ma bar w krajach Morza Śródziemnego, na przykład we Włoszech, Hiszpanii czy Grecji jest to zwykle mały punkt gastronomiczny, który odpowiada bardziej francuskiej Café,i który znajduje się przy prawie każdej ulicy miasta. Tu goście piją przeważnie swoje Espresso albo Cappuccino zwykle na stojąco, przeglądając bieżącą prasę oraz wymieniając się z sąsiadami ostatnimi wiadomościami.Bar mleczny – polski rodzaj baru szybkiej obsługi, powstały w okresie międzywojennym. W okresie PRL nastąpił szczególnie intensywny rozwój tego typu placówek. Większość z nich należała do Spółdzielni Spożywców Społem. Bar mleczny był podobny w działaniu do dzisiejszych jadłodajni, ale oparty na tradycyjnej kuchni. Nazwa pochodzi od przewagi dań mlecznych. W jadłospisie występowały także potrawy oparte na jajkach (omlety) i kaszach, mączne (pierogi), znacznie rzadziej mięsne, głównie z drobiu. W latach pięćdziesiątych XX w. w niektórych barach mlecznych oferowano także piwo.
W przeciwieństwie do przeważających współcześnie bar szybkiej obsługi na wzór zachodnich "snacków", bar mleczne charakteryzują niskie ceny dań, często trzykrotnie niższe niż ceny tych samych dań w restauracjach. Mimo przekształceń gospodarczych i politycznych pewna liczba bar mlecznych istnieje do dziś.
Działają one dzięki dotacjom państwowym (w sumie ok. 20 mln zł rocznie na wszystkie bar w kraju) oraz często subwencjom miasta, które zapewnia np. bezpłatny lokal, prąd i gaz. Dzięki tej pomocy możliwe jest znaczące zmniejszenie cen i umożliwienie otrzymania posiłku przez mniej zamożnego klienta.
Większość niezlikwidowanych bar przekształciła się w zwykłe mini-restauracje, często po mocnym obcięciu powierzchni, które jednak pozostają niepodobne do lokali zachodnich: starsza obsługa, brak kelnerów oraz specyficznego wizerunku firmy.
Rola, jaką bar mleczne odgrywały w świadomości Polaków, jest podobna do tej, jaką w świadomości Amerykanów miały bar typu Automat. Ironiczny wizerunek baru mlecznego z przełomu lat 70. i 80. XX wieku przedstawiony został w komedii Stanisława Barei Miś.